File:In search of God.PNG

భగవంతుని ఎలా చూడగలము?
ఈ ప్రశ్నకు  సమాధానం "శివసామ్రాజ్యం " లోసరళీకృతము చేయబడింది.…. ఇంద్రియమనోబుద్ధులచేత తెలుసుకోబడిన దానిని జ్ఞానము అంటారు. ఆధ్యాత్మిక సాధన వలన అంతర్గతం గా లోనుండి తెలియవచ్చిన దానిని విజ్ఞానము అంటారు. విజ్ఞానము అనేది బుద్ధిచే నేర్చుకున్నది కాదు; నేరుగా అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నది. గురువు మరియు శాస్త్రముల నుండి మనకు తెలిసేది జ్ఞానము, మరియు ఆ జ్ఞానం అనుసరించి మనం సాధనా అభ్యాసం చేసి, అంతఃకరణ శుద్ది చేసుకున్నప్పుడు, మనలోనుండే ఉదయించిన వివేకమునే, విజ్ఞానము. ఇందులో  ఇంట్లో దేవతారాధన చేస్తాం. అలాంటప్పుడు ‘గుడికి వెళ్లి పూజచేయడం ఎందుకు?’  అసలు ఈ దేవాలయమంటె ఏమిటి? ఈ దేవలయాలు ఎందుకు? షోడశోపచారాల పూజావిధానాల వెనుక మనిషి మానసిక, శారీరక ఔన్నత్యానికి దోహదపడే విశేష క్రియలుఏమిటి? అన్న ప్రశ్నలకు ఆగమ శాస్త్రం పర్వం లో   ‘దేవానాం దేవస్య వా ఆలయా అని సమధానము అందిస్తుంది. దవాలయం ఒక దేహం లాంటిది. శిఖరం శిరస్సు; గర్భగృహం మెడ, ముందరి మంటపం ఉదరం; ప్రాకారపు గోడలు కాళ్ళూ; గోపురం పాదాలు; ధ్వజ స్తంభమే జీవితం. ఇలా ఆలయం భగవన్మూర్తిగా భావింపబడుతోంది. అందువల్లనే దేవలయాన్ని పవిత్రంగా భావిస్తున్నాము. ఆ స్థలాన్ని పుణ్యక్షేత్రంగా పరిగణిస్తున్నము. దేవాలయంలో మూలవిరాట్టు ఉన్న చోట బీజాక్షర యంత్రాన్ని ప్రతిష్ఠిస్తారు. యంత్రాన్ని రాగితో చేస్తారు. దానిమీద బీజాక్షరాలు ఉంటాయి. చక్రాలు వేసి ఉంటాయి. చక్రం బోలెడు కోణాల కలయిక. ఒకసారి ఇందులోకి ప్రవేశించిన ఏ శక్తైనా ప్రతి కోణానికీ తాడనం చెందుతూ పెద్దదిగా మరింత బలమైనదిగా మారుతుంది. రాగి మంచి వాహకం. భూమిలోపల ఉండే విద్యుదయస్కాంత తరంగాల శక్తిని ఒక దగ్గరికి తీసుకురావడంలో యంత్రం గొప్పగా పనిచేస్తుంది. అందువల్ల అక్కడ శక్తిక్షేత్రం ఏర్పడుతుంది. నిజానికి స్వయంభూ దేవాలయాలన్నింటి దగ్గరా ఇలాంటి శక్తి తరంగాలు అత్యధికంగా ఉంటాయి. అలా దేవుడు వెలసిన చోటును గుర్తించి దేవాలయాల్ని నిర్మించేవారు. ఇక, మంత్రబలంతో ఆలయాల్లో విగ్రహ ప్రతిష్ఠ చేస్తారు. గుళ్లొ నిరంతరం అర్చన జరుగుతూనే ఉంటుంది. దేవాలయంలో ఎన్ని పూజలు జరిగితే ఆ విగ్రహానికి అంత శక్తి వస్తుంది. ఆ విధంగా ఏళ్లతరబడి ఆ విగ్రహానికి శక్తి ఆపాదన జరుగుతుంది. అందుకే దేవాలయం ప్రార్థన కోసం, పూజ కోసం, దేవతావిగ్రహాలను, ఇతర ఆరాధ్య వస్తువులను ప్రతిష్టించి, వాటి రక్షణకోసం కట్టించిన కట్టడమే దేవాలయమని అన్నారు. అందుకే మనవాళ్ళూ దేవలయాన్ని సప్తసంతానాలలో ఒకటిగా పేర్కొన్నారు. కొడుకు లేక కూతురు, తటాకం, కావ్యం, విధానం, ఆలయం, వనం, భూదేవస్థాపనం అనేవి సప్తసంతానాలుగా చెప్పబడ్డాయి. దేవాలయన్ని దేవగృహం, దేవగార, దేవాయతనం, దేవకులం, మందిరం, భవనం, స్థానం, దేవస్థానం, వెష్మం, కీర్తనం, హర్మ్యం, విహారం అని, విమానం, ప్రాసాదం అని పిలవడం జరుగుతోంది. మన సంస్కృతి, కళలు, శిల్పం, వాస్తు, వేదాంతం పురాణం మొదలైన వాటి సంగమ స్థానం  దేవాలయం. పరిపూర్ణమైన, సుందరమైన ఆలయమంటె మానవశరీరం. ఇక్కడ “తత్” (ఆత్మ) ఇల్లు చేసుకొని జ్ఞానేంద్రియాలు, కర్మేంద్రియాలు, పంచభూతాలు, పంచప్రాణాలు, పంచవిషయాలు అంతరంగ వృత్తులు (అంత: కరణ, మనస్సు, చిత్త, బుద్ధి, అహంకారాలు) తమ క్రియలను నిర్వహించడానికి అవకాశాన్ని కల్పించి ఇచ్చింది. దేహమే దేవాలయం. దేహంలో ఉన్న జీవమే పరమత్మ. జీవాత్మ పరమాత్మకంటె వేరన్న అజ్ఞానమే నిర్మాల్యం; నేనే అతనని పూజించలి అని అగమాలు ఘోషిస్తాయి. షోడశోపచారాల పూజావిధానాలు ఏమిటి? షోడశోపచారాల పూజావిధానాల వెనుక మనిషి మానసిక, శారీరక ఔన్నత్యానికి దోహదపడే విశేష క్రియలున్నాయి. దీపారాధన మొదలు హారతిదాకా... గంట కొట్టడం మొదలు మంత్రపుష్పందాకా ప్రతి క్రతువులోనూ మంత్రాలకు మించిన మహిమేదో ఉందంటే, మన ధర్మానికి ఎంత పవిత్రత ఉంది. పూజ చేయడం అంటే భగవంతుడిని మన ఇంటికి ఆహ్వానించి సేవించడం. అంటే మనకు దేవుడు ఒక ప్రత్యేకమైన అతిథి అన్నమాట. అతిథి మన ఇంటికి వచ్చినప్పుడు ఎలాంటి సత్కారాలు చేస్తామో అదే విధంగా దేవుణ్ణీ సేవించడమే పూజావిధానం. ఆవాహనం, ఆసనం, పాద్యం, అర్ఘ్యం, ఆచమనీయం, స్నానం, వస్త్రం, యజ్ఞొపవీతం, గంధం, పుష్పం, ధూపం, దీపం, నైవేద్యం, తాంబూలం, నీరాజనం, మంత్రపుష్పం - ఈ పదహారూ షోడశోపచారాలు. ఇంట్లోకి అతిథి వస్తున్నప్పుడు ఎదురెళ్లి లోపలికి తీసుకువస్తాం, అది ఆవాహనం. వచ్చాక కుర్చీ వేస్తాం, అది ఆసనం. కాళ్లు కడుక్కునే నీళ్లు ఇవ్వడాన్ని పాద్యం అంటారు. చేతులుకడుక్కునే నీళ్లు అర్ఘ్యం, ఇక దాహానికి ఇచ్చే నీరు ఆచమనీయం. తర్వాత స్నానానికి నీళ్లు పోసి, కట్టుకునేందుకు వస్త్రం ఇస్తాం. ఆ తర్వాత యజ్ఞొపవీతం సమర్పిస్తాం. తర్వాత భగవంతుడికి బొట్టు పెట్టి, చల్లటి గంధాన్ని రాస్తాం. పూలతో అలంకారం చేస్తాం. ఆ తర్వాత వాతావరణాన్ని హాయిగా చేసేలా ధూపం రూపంలో కాస్త పరిమళం వేస్తాం. ఆ చోటంతా కాంతిమంతంగా అనిపించేందుకు దీపాన్ని చూపిస్తాం. తర్వాత పూజను బట్టి, ముందుగా అవసరార్థ నివేదనమని ఏ బెల్లపు ముక్కో, అరటి పండో పెట్టేస్తాం. లేదంటే, మహానైవేద్యం సమర్పిస్తాం. తర్వాత చక్కగా సుగంధ ద్రవ్యాలతో నిండిన తాంబూలాన్ని అందిస్తాం. చివరిగా హారతిచ్చి, మనల్ని మనమే ఆయనకు అర్పించుకునే క్రతువుగా మంత్రపుష్పాన్ని సమర్పించి పూజను ముగిస్తాం. మనింటికి వచ్చిన మహా అతిథిని మనకున్నంతలో గౌరవంగా చూసుకోవడమే ఈ షోడశోపచారాల పరమార్థం. భగవంతుని తో సమానమయినది ఏదీ లేదు, ఆయన కన్నా ఉన్నతమైనది ఏమీ లేదు.భూమి, నీరు, అగ్ని, వాయువు, ఆకాశము, మనస్సు, బుద్ధి మరియు అహంకారము - ఇవి భగవంతుని భౌతిక ప్రాకృతిక  శక్తి యొక్క ఎనిమిది అంగములు. భౌతిక ప్రకృతి యొక్క త్రిగుణములు – సత్త్వము, రజస్సు, తమస్సు  భగవంతుని శక్తి వల్లనే వ్యక్తమయినాయి. అవి భగవంతునియందే ఉన్నాయి కానీ భగవంతుడు వాటికి అతీతుడు. ఆత్మమంటె ఏమిటి? ఆత్మ అనేది భగవంతుని శక్తి స్వరూపము, మరియు ఆయనే సర్వోన్నత శక్తిమంతుడు.ఈ జగత్తు లో ఉన్నదంతాఆ సర్వోన్నతమైన దివ్య మంగళ స్వరూపమే! భగవంతుడే శ్రీ కృష్ణుడు! భగవంతుడేపరమేశ్వరుడు! భగవంతుడే  దేవీ! భగవంతుడు ఆత్మలోనే  ఉన్నాడు! ఆయన నిత్యుడు, సర్వజ్ఞుడు మరియు అనంతమైన ఆనంద స్వరూపుడు. ఆయన ఆది, అంతము లేనివాడు, అన్నిటికి మూలహేతువు, సర్వ కారణ కారకము. భగవంతుడు ఆత్మలోనే  ఉన్నాడు! నీలతోయత మధ్యస్థా విద్యుల్లేఖేవభాస్వరా నీవారశూక వత్తన్వీ పీతాభాస్వత్యణూపమా తస్యా శిఖాయా మధ్యే పరమాత్మా వ్యవస్థితః... అని  నారాయణ సూక్తం మంత్రపుష్పంలోని పరమార్థం చెబుతుంది.. అంటే  భూగర్భ నడిబొడ్డున  చంద్రుడంత లావా అగ్నిగోళం  గంటకు 1004 మైళ్ళ  వేగంతో తూర్పునుడి పడమరకు గిరగిరా  తిరుగుతోంది ... దాన్ని ఎలా  చూడగలము? అలాగే హృదయం కిందివైపు ముడుచుకుని ఉన్న కమలంలా నాభికి పైనా, గొంతుకు కిందా 12 అంగుళాల పరిమాణంలో ఉన్న భాగం మనం తిన్న అన్నాన్ని శరీరభాగాలన్నింటికీ సమానంగా పంచుతుంది. దానిపై భాగంలో విచ్చుకున్నట్టు ఉండే సూక్ష్మపద్మంలాంటి చోట నివ్వరిధాన్యపు ముల్లంత (వడ్లగింజ కొస) పరిమాణంలో పసుపురంగు కాంతితో మనలోని పరమాత్మ ఉంటాడంటూ సవివరంగా మన జ్యోతి స్థానాన్ని వివరిస్తుంది. ఈ శ్లోకాన్ని మంత్రపుష్పంతో జతచేసి చదువుతాం. అంటే నాలోని ప్రాణం నీవు, నన్ను నేను నీకు సమర్పించుకుంటున్నాను స్వామీ... అని చెప్పుకోవడం మంత్రపుష్పంలోని పరమార్థం. భగవంతుడు తనపై అచంచలమైన నమ్మకాన్ని, తనపై భక్తిని కలిగి ఉంటే చాలు భగవంతుణ్ణి మనసారా కోరుకుంటే చాలు. మనసారా స్మరిస్తేచాలు ఆ వేల్పు ను వేడుకుంటే చాలు. ఆ పరమాత్మ దయామృతం పొందడానికి మరో మార్గమెందుకు? కేవలం ధర్మాచరణతోనే భగవద్దర్శనం లభ్యవౌతుంది.... చేసే పనిలో భగవద్దర్శనం చేసుకుంటే మనసులో ఉన్న బాద తగ్గుతుంది, చెసిన పాపాలైన తగ్గుతాయి.... ఓపికగా చదివి అర్థం చేసుకున్న వారికి ధన్యవాదములతో,,,,,,,శివకిషన్ జీ